“İçindeki Çocuk”

Beni sarsan ve fırçayı eline almama sebep olan şey; oyun çağındaki bir çocuğun, kendi rızası ve iradesi dışında aniden "kadın", "eş" ve "ev hanımı" rollerine hapsedilmesiydi. Henüz bir oyuncağa sarılıp uyuması gereken yaşta, önüne çocukluğunun sınırlarını çizen soğuk, ağır demirden bir ütünün konulması; sokakta koşup oynaması gereken o narin ellerin, geleneksel çeyizlerin, yastıkların ve ev işlerinin ağırlığı altında ezilmesi beni derinden yaralıyor. O naif çocuğun sarsıcı dünyasından beslenerek, bu trajediyi doğrudan göstermek yerine nesnelerin sessiz tanıklığıyla anlatmak istedim. Beni en çok sarsan o sessiz kabullenişi ve elinden oyuncağı alınmış bir çocuğun içindeki o hüzünlü çığlığı, bu geleneksel dokuların arasına nakşederek resmettim.